Tamara, 23 juni 2008
Nederland Zuidlaren

"Back to normal life again"

Dag allemaal!

Mijn laatste weekje op Koh Tao bestond uit een aardig vast dagprogramma...kon ik mooi alvast weer een beetje wennen voor mijn terugkomst in Nederland haha! 's Ochtends om 8.30 uur opstaan (voor de structuur he?)Een ontbijtje bestaande uit yoghurt met fruit en een kop koffie (uiteraard) met uitzicht op strand en zee. Om 10.00 uur wat fysieke arbeid in de 2-uur durende yoga-les. Daarna zweet afspoelen in de zee (=10 passen lopen). 's Middags bruin brood met jawel edammerkaas! Voor de afwisseling deze keer gepaard met een ice-coffee...voor de afwisseling he? 's Middags op het strand. Daarna een koude douche en eten in een drukbezochte pub. Altijd om 19.00 uur want dan draaiden ze een film.Jaja, het voelde bijna weer als thuis (bordje op schoot voor de tv).
Ik zat hier dus op een prachtig mooi eiland, maar merkte dat mijn gedachten al meer in Nederland zaten. Je gaat je er toch weer op instellen en op een gegeven moment mocht het van mij dan ook wel gebeuren...en toen was het ook in één keer zover...

De reis kon me niet snel genoeg gaan; de paspoort-controle die minstens drie keer van de foto naar mij opkeek. Eeh ja, in mijn beste Duits uitgelegd dat mijn haar er inderdaad een beetje anders uitziet nu, haahaa! Wachten bij de bagageband en dat duurde zooo lang! Ik zag de deuren af en toe open gaan en daar zag ik mams en Cat al staan! En toen was ik zomaar weer thuis... Onderweg in de auto, luisteren naar het voetbal en natuurlijk het Ned. volklieds even uit volle borst meegezongen! Thuis; paps met de camera in de aanslag en nog een extra verrassing, want daar stond zomaar Marink om het hoekje! Wat was het fijn om iedereen weer te zien! Inmiddels was ik al 23 uur wakker en mijn hoofd tolde erover, maar slapen ging maar moeizaam.

Nu twee dagen later lukt het me pas om weer een beetje terug te kunnen kijken op alle belevenissen. Het was een indrukwekkend avontuur die ik me van mijn hele leven niet zal vergeten. Mensen vragen me nu; Welk land was het meest indrukwekkendst óf wat vond je nu het allermooiste van je reis? Hier kan ik geen kant en klaar antwoord op geven. Het is alles bij elkaar. Elk land is anders, maar allemaal mooi. Eén ding was misschien overal wel even indrukwekkend; de mensen. De (overweldigende) vriendelijkheid, gastvrijheid, optimisme en positieve instelling. Soms arm, maar altijd gelukkig met hun familie en vrienden om hen heen. Hun creativiteit bij het gebrek aan materiële dingen, zelfs bij de voor ons 'gewone'dingen als stromend water en electriciteit. Dit heeft zeker een grote indruk op me achtergelaten.

Gelukkig kon ik het begin van de reis alle ervaringen met Cat delen en ben blij dat we dit samen hebben meegemaakt. Het 'alleen' reizen was een net zo'n goede ervaring! Ik heb veel mensen ontmoet, van over de hele wereld en hun verhalen, ervaringen en cultuur kunnen horen en aanschouwen en gedeeld. Eigenlijk ben ik nooit 'alleen' geweest!

Kortom; ik kijk terug op een bijzondere tijd. Het gevoel om 's ochtends wakker te worden en geen idee te hebben wat de dag je weer gaat brengen; wat je gaat zien, meemaken en welke mensen je gaat ontmoeten, is een bijzonder gevoel. Elke dag was weer een verrassing, maar kan nu zeggen dat ik wel weer klaar ben voor een beetje regelmaat!
Reizen is super, maar het is zekers fijn om weer thuis te komen en om iedereen weer te zien!

Nu weer terug in Nederland en al bijna weer met twee benen op de grond. Niks geen waterbuffels meer langs de kant van de weg! Nog een paar daagjes en dan 3 weken kamperen in de bossen van Norg. Op Stelten gaat weer beginnen en ik heb er zin in! Zal deze week ook zeker een kijkje nemen op de Bladergroen en verheug me dr op om iedereen weer te zien!

Dit is mijn laatste verhaal op de site. Het was geweldig om jullie reacties te lezen en keek hier altijd erg naar uit. Het is een fijn gevoel te weten dat er zoveel mensen zijn die aan je denken of met je meeleven. Thanks!

Liefs, Tamara

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl